• The Reaper

O Μπιλάκος



Τις μέρες που ζούμε σκέφτεσαι και εσύ μήπως κάποτε έκανες ένα σφάλμα, μήπως κάπου δεν φέρθηκες σωστά.

Στα νεότερα μου χρόνια γύριζε έξω από το σπίτι μου ένα όμορφος σκύλος που τον φώναζαν Μπιλάκο. Αδέσποτος και άστεγος την έβγαζε με τα αποφάγια της γειτονιάς. Πάντα λατρεύα τα σκυλιά και ιδιαίτερα τα ημίαιμα που θεωρούσα πως είναι πιο έξυπνα, πιο γενναία και πιο ιδιαίτερα ζώα, αλλά δεν αποφάσιζα να τον πάρω κοντά μου. Στο παρελθόν είχα ένα παρόμοιο, μα ολόιδιο ήταν που όμως κατέληξα να το δώσω γιατί δεν μπορούσα να αντοποκριθώ στη φροντίδα που χρειαζόταν. Ο Μπιλάκος όμως κατάφερε να με πείσει και αφού τον υιοθέτησα σκέφτηκα να του χτίσω και ένα σπιτάκι. Καλό όμως όχι ότι να ναι. Να έχει δροσιά το καλοκαίρι και ζέστη το χειμώνα. Παράλληλα και μέσα από διάφορες περιπέτειες αρχίσαμε να δενόμαστε γιατί ήταν μιά πολύ αγαπησιάρικη ύπαρξη. Μια εποχή ήμασταν το καμάρι της γειτονιάς. Φιλάσθενος όμως χρειάστηκε κάμποσες φορές γιατροσόφια. Μου λέγανε να τον φροντίζω καλύτερα, να προσέχω την διατροφή του, να του κάνω τα εμβόλια αλλά νόμιζα πως καλά ήταν και έτσι και δεν θα πάθαινε και τίποτα. Και εκεί που υπολόγιζα να του τελειώσω το σπιτάκι αρρώστησε πάλι. Τούτη όμως τη φορά δεν είχα κουράγιο για τρεχάματα και θεραπείες. Τον άφησα όπως ήταν. Οι γείτονες που δεν τον έβλεπαν καλά τα έβαλαν μαζί μου. Εγώ θύμωσα και τους απάντησα πως είναι αδικοι γιατί ξεχνάνε πόσα πρόσφερα τόσο καιρό στον Μπιλάκο. Και πως αν θεωρούν πως κάτι δεν κάνω καλά να τον αναλάβουν εκείνοι.

Δεν θα σας πω τι απέγινε ο Μπιλάκος. Αυτό που μου χει μείνει όμως είναι η εικόνα του όταν καθόταν εκεί σκυθρωπός και κατάκοπος. Και η σκέψη πως αν είχα ασχοληθεί παραπάνω, αν τον φρόντιζα καλύτερα θα ήταν χωρίς αμφιβολία το πιο όμορφο και το πιο περήφανο πλάσμα στη περιοχή...

29 views

Recent Posts

See All